Kabahat Kimde

Kabahat Kimde

Çaresizlik adına yaşanmış tüm gerçeksizliklerden
Yoluma çıkmış her türlü berbat çirkinliklerden
Adını bile söylemeye cesaret edemediğim düşlerimden
Hatırı sayılır üzüntülerimden geriye ne kaldı
Yalnızlığımın kanatları altında ebedi yolculuğuma
Bir yol arkadaşı bile edinemedim neyleyim
Üstü kapalı yalan sevdaların derdinden
Yalıçapkını bakışlarından kaçmaya meyilliyim
Ağlamaklı geçen her gecenin mahsun nefesinde
Gizlenmeye çalışır ama saklanamam her seferinde
Artık yıldızları saymayı bırakmak istiyorum
Bir martı özgürlüğüyle kendimi bu hayattan
Sevgisizliğin tüketilmişliğinden ruhumu silmek istiyorum
Sanmayın sakın bunu da kaderdendir
Canına yandığımın ilâcı yok üzüntüm kederdendir
Hapsolur giderim ben de yokluğunun sonbaharında
Anlatamam kimseye çünkü bütün kabahat bendedir.

Bir gün güneş doğmayacak

Bir gün güneş doğmayacak,
Güneş doğup ta oda'mı aydınlatmayacak,
K.d.z. Ereğli'de sabah olmayacak,
Benim için her şey duracak,
Ecel gelip kapı'mı çalacak,
İşte o an bir kez daha öleceğim,
Bir kez daha toprağa gömüleceğim…

Sevdanın gözyaşları

sevda değilki benden yana
ben sevdadan yana olayım
acı çektiriyor bana ne fayda
ben sevdaya küstüm ona yanayım

sevdadır dedim sevilirim dedim,
sevilirim dedim ölürüm dedim,
ben ölmüşüm boşver git ddim,
ben öldüm ama hiç güldüğümü görmedim.

ben ölmüşüm sevdam yaşıyor,
çürüsede kemiklerim yinede o diyor,
görmesede gözlerim onun ağlıyor
ama ağlasamda ne fayda ben ölmüşüm mezarıma gelen olmuyo.

Sevmekle geçti ömrüm

Bir sonbahar sabahıydı seni gördüğüm ilk an büyülü birzaman dı sanki o
an saçların rüzgarda dans ediyorlardı altın sarısı yaprak lar la
beraber sevmekle geçti seni ömrüm o güzel gözlerini gördüğüm günden
beri kıskanmışlardı yeşiller gözlerinin rengini her yeni gün doğar ken
hey can la atıyor yüreğim senin gözlerinin büyüsüne kapıl mak için
sevmek le geçecek seni ömrüm